Mist heeft iets mysterieus.......
Ik houd van mist.Het verzacht de kleuren en de contouren van de dingen.
Zo ziet het bos er uit in de avondnevel. Geheimzinnig roze, met de bomen als verticale banen in het laatste licht.
gebreide verticale banen.
Soms hult het bos zich in een blauwe nevelsluier.
Dit is het mistbos in breiwerk gevangen.
Het laatste blad is nog niet gevallen en laat zijn puntige structuur nog zien. Ieder blad
eindigt in een driehoekige punt. Drie hoekige vormen staan soms voor de Heilige Drie-eenheid. 
Puntige uiteinden in breiwerk.
De, op de puntjes, gebreide noppen doen denken aan hoedjes van paddestoelen.
.
Zo kan men foto’s gebruiken als voorbeeld voor breiwerk.
Jo-Anna (S.D.G)
Bericht van Jo-Anna Meijer - 23 november 2011
In de Tuinen van Janinka Gischler exposeren vanaf vrijdag 21 oktober t/m zondag 30 oktober: Melvin Gischler, (beeldhouwwerk), Janinka Gischler, (keramiek) en Jo-Anna Meijer (gobelinweven)
Kunst die ontstaat uit de meest basale wezenlijk elementen op deze aarde, raakt ons diep in ons natuurlijk instinct. De geur en aanraking van hout, klei en wol dringt door tot in de meest fundamentele gevoelens van ons bestaan.
Magisch symbolisch werk van keramiste Janinka Gischler.
Jo-Anna Meijer is gespecialiseerd in gobelinweven. Haar arbeidsintensieve creaties ontlenen hun betoverende werking mede door de kleuren van het natuurlijk geverfde en handgesponnen materiaal.
Bericht van Jo-Anna Meijer - 18 oktober 2011
Dit is de laatste foto van Thijsje. Hij kwam kijken toen ik deze rand met zwarte rozen neerlegde om te fotograferen. Thijs had hart problemen en was bijna 15. Een week later (januari 2011) is hij overleden. Met de zwarte rozen ben ik nooit verder gegaan.
Het is een prachtig antiek rozenpatroon oorspronkelijk uit IJsland . Dat ben ik opnieuw gaan breien, maar nu in ecru met gevlamd rood als achtergrond.
In wit naturel met naturel bruin als achtergrond. werd het ook geweldig
Gele rozen met een roze achtergrond, werden weer heel anders.
Tenslotte ben ik zelf een rozenpatroon gaan tekenen, want ik wilde een roos met een anders gekleurd hartje erin.
Het inbreien van deze patroontjes is nogal bewerkelijk Ondertussen was het Augustus 2011 geworden en op een website van een asiel in Spanje kwam ik een schattig hondje tegen. KLeiner dan een teckel.
Dus ging ik ook een patoon met kleinere roosjes breien. Maar toen het hondje er eenmaal was, zag ik dat zwarte roosjes niet zo bij hem paste. Daar is hij veel te vrolijk voor.
Dit is Polleke. Voorlopig heb ik maar een rand rode gebreide bloemetjes bij hem gezet. De roosjes moet ik nog tekenen. Rood, denk ik, met frisse groene blaadjes...........
Jo-Anna
Bericht van Jo-Anna Meijer - 28 september 2011
Dit is Polleke. Sinds een week een nieuw huisgenootje. Polleke komt uit een asiel in Spanje.
Het is een lief kereltje. Hij heeft al vlug zijn plaats gevonden tussen de teckels
Wandelen in het bos is nog moeilijk, daar wordt hij heel opgewonden en onrustig van. Ik hoop dat dat nog beter wordt.
Polleke is, in ieder geval, een sieraad bij de oude linnenkast. Jo-Anna
Bericht van Jo-Anna Meijer - 16 september 2011
Noord-Hollands Vest met gestreepte randen. Een vest met strepen in de lengte, die ontstaan zijn door het breien van kleine motiefjes in verschillende kleuren.
Een steeds terug komend motief zijn de grappige groen/blauwe randen, langs het hele vest.
Het garen is handgesponnen en geverfd met natuurlijke verfstoffen. De wol is vaak gemengd met zijde, of met alpaca, soms met angora. Dat zorgt voor een heerlijk zacht en soepel vest.
Met de hand gebreid op pennen 4
Jo-Anna
Bericht van Jo-Anna Meijer - 27 augustus 2011
Toen ik dit spinnewiel zag was ik er meteen verliefd op. Het deed me zo denken aan het spinnewiel waarop ik, meer dan 50 jaar geleden, leerde spinnen. Dat was een echt ”antiek Zaans spinnewiel”.
Mijn ouders kregen het in 1925 als huwelijks cadeau. Er werd toen niet op gesponnen, maar het stond te pronk in de kamer van hun eerste huis.
Later lag het op de zolder, want mijn moeder vond het een ’sta in de weg’ en een ’stofnest’. Totdat ik er op leerde spinnen. Eigenlijk was het daar toen al te oud voor, want er zat houtmolm in en op een gegeven moment brak er een poot af.
En nu kreeg ik bijna precies zo’n spinnewiel. Het spint heel goed en daar word ik heel gelukkig van, net als vroeger.
Jo-Anna
Bericht van Jo-Anna Meijer - 12 augustus 2011
